Strona główna
Rozrywka
Rzut wolny pośredni – zasady, kiedy się go wykonuje?

Rzut wolny pośredni – zasady, kiedy się go wykonuje?

Rozrywka
Piłka nożna

Rzut wolny pośredni to wznowienie gry, z którego nie można zdobyć bramki bezpośrednim strzałem. Zanim piłka wpadnie do bramki, musi dotknąć innego zawodnika – z drużyny wykonującej rzut albo zespołu przeciwnego. Sędzia sygnalizuje ten rodzaj rzutu, trzymając pionowo uniesioną rękę.

Czym jest rzut wolny pośredni?

Rzut wolny pośredni przyznaje się po określonych przewinieniach wskazanych w przepisach gry w piłkę nożną. Piłka musi być nieruchoma w chwili wykonania, ale samo uderzenie nie może od razu zakończyć się golem.

Jeżeli zawodnik kopnie piłkę z rzutu pośredniego bezpośrednio do bramki przeciwnika i nikt jej wcześniej nie dotknie, bramka nie zostanie uznana. Gra zostanie wznowiona rzutem od bramki. Jeśli natomiast piłka odbije się lub zostanie zagrana przez innego zawodnika, a dopiero potem przekroczy linię bramkową, gol może zostać uznany.

Rzut wolny pośredni a bezpośredni

Najważniejsza różnica dotyczy możliwości zdobycia bramki oraz gestu sędziego:

Cecha Rzut wolny pośredni Rzut wolny bezpośredni
Możliwość zdobycia gola Nie bezpośrednio. Piłka musi wcześniej dotknąć innego zawodnika. Tak. Piłka może wpaść do bramki od razu po uderzeniu.
Sygnalizacja sędziego Sędzia unosi rękę pionowo i trzyma ją w górze do czasu kontaktu piłki z innym zawodnikiem lub opuszczenia przez nią gry. Sędzia wskazuje kierunek wznowienia, bez charakterystycznego uniesienia ręki pionowo.
Typowe przyczyny Przewinienia techniczne i regulaminowe, takie jak spalony lub niebezpieczna gra. Faule kontaktowe i inne przewinienia karane bezpośrednim wznowieniem.

Kiedy sędzia dyktuje rzut wolny pośredni?

Lista sytuacji jest szersza, ale kibic najczęściej zobaczy ten rodzaj wznowienia po następujących przewinieniach:

  • Spalony – wznowienie następuje z miejsca, w którym zawodnik znajdował się w chwili przewinienia.
  • Przetrzymywanie piłki przez bramkarza – bramkarz nie może kontrolować jej rękami dłużej niż sześć sekund.
  • Złapanie piłki po celowym podaniu od zawodnika własnej drużyny – dotyczy sytuacji, w której bramkarz chwyta piłkę zagraną do niego nogą przez kolegę z zespołu.
  • Niebezpieczna gra – przykładem może być wysoko uniesiona noga blisko głowy przeciwnika, nawet gdy nie doszło do kontaktu.
  • Blokowanie przeciwnika bez próby zagrania piłki – takie zachowanie może zostać ukarane rzutem pośrednim, jeśli spełnia warunki przewinienia określone w przepisach.

Rzut wolny pośredni może zostać przyznany także w polu karnym. Nie należy go wtedy mylić z rzutem karnym, który dotyczy przewinień normalnie karanych rzutem wolnym bezpośrednim, popełnionych przez drużynę broniącą we własnym polu karnym.

Jak sędzia sygnalizuje rzut wolny pośredni?

Sędzia podnosi jedną rękę pionowo nad głowę i utrzymuje ją w tej pozycji, dopóki piłka nie dotknie innego zawodnika albo nie opuści pola gry. Dzięki temu zawodnicy i kibice wiedzą, że bezpośrednie skierowanie piłki do bramki nie wystarczy do zdobycia gola.

Przykładowo, jeśli po takim wznowieniu wykonawca od razu uderzy w światło bramki, a piłka nie zetknie się po drodze z żadnym graczem, gol nie zostanie uznany. Gdy dotknie jej partner z drużyny lub przeciwnik, ograniczenie przestaje obowiązywać.

Najważniejsza zasada

Rzut wolny pośredni zawsze wymaga kontaktu piłki z innym zawodnikiem przed zdobyciem bramki. Sam strzał wykonawcy nie może zakończyć się uznanym golem, nawet jeśli piłka bez przeszkód trafi do siatki.

admin

Jako redakcja fairweb.pl z pasją zgłębiamy tematy związane z domem, zdrowiem, biznesem, motoryzacją oraz rozrywką. Naszym celem jest dzielenie się wiedzą i sprawianie, by nawet najbardziej złożone zagadnienia były jasne i przystępne dla każdego czytelnika.

Może Cię również zainteresować

Potrzebujesz więcej informacji?